|
- ออนไลน์
- 12 ชั่วโมง
- เข้ามาล่าสุด
- 30-7-2010
|
ก็พ่อผมเขาตั้งกฏขึ้นก็เพราะ.....แต่จะให้เล่ามันยาวนะครับ เรื่องมันต้องย้อนกลับไปเมื่อ8-9ปีก่อนนู่นเลย ราวราวผมอายุ 5 ขวบ
ผมอยากได้ ps1มาก ช่วงนั้นบูมมากมาย และแล้วเมื่อขึ้นป1 ผมก็ได้มาเนื่องจากสอบได้ที่ดี หลังจากได้ไม่นานนักพ่อผมก็เริ่ม
ว่าผมติดเกมส์ ก็จริงนะช่วงนั้นเล่นถี่มากเลย แต่นอกจากผลการเรียนไม่ตกผมยังเก่งขึ้นอีกจากสอบได้ที่ 9 กลายเป็นที่ 7
ซะงั้น แต่พ่อผมก็ไม่เห็นด้วยยึดเกมส์ผมไปปีหนึ่ง ช่วงนั้นได้ที่แย่มากมาย ที่18 ไหลไปยังกะสายน้ำทำให้พ่อผมแทบอาละวาด
ทันที ป3 ผมกลับมาเล่นอีกครั้งแต่ที่น่าตกใจคือผลการเรียนเริ่มดีขึ้นเรื่อยเรื่อย แปลกมากจากที่18 กลับมาที่10
พ่อผมจึงตั้งกฏขึ้นมาว่า เล่นไปแต่เกรดอย่าตำกว่า 3 ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากแต่ว่าหากตำกว่านั้นงด1ปี ผมรักษาสัญญานั้น
แต่พอเริ่มเข้าชั้น ม. เริ่มยากละซิปัจจุบันได้แบบเกือบเกือบ 3 เถือกเถือกเองครับ อาของผมชอบพูดบ่อยบ่อยว่า
เกมส์คือพลังของเกมส์(ผมเองแหละเกมส์คุง)หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปสิ่งหนึ่งก็ไร้ค่า พูดง่ายง่าย เมื่อผมไม่มีเกมส์
จะทำอะไรได้แย่มากเหมือนขาดพลัง แต่หากผมมีเกมส์อยู่ใกล้ใกล้ผมจะเหมือนเป็นคนละคน (เคยมีพวกรุ่นพี่เลวเลวมาแย่งเกมส์ boy ผมไปแล้วไม่คืนผมเลยต่อยกะมันแต่ที่ไม่น่าเชื่อผมต่อยชนะแบบงง งง เพราะผมต่อยไปบ่นไป เอาเกมส์ตูมา
เอาเกมส์ตูมา ถูกมันอัดก็ไม่รู้สึกเหมือนผีสิง) ผมคิดว่าชักไปกันใหญ่จะปล่อยให้เกมส์มาควบคุมเกมส์(ผม)ไม่ได้
ผมจึงปิดผนึกด้านมืดผมไว้ โดยหันไปทำอย่างอื่นแทนพ่อผมก็แนะดีเหลือเกิน บอกให้ลาออกมาช่วยบริหารร้าน
ฟ้ารรรร แล้วที่ตูปิดผนึกด้านมืดไปจะมีประโยชน์อะไรผมจึงทำได้แค่ถ่ายทอดไปยังน้องของผมให้รับช่วงต่อ ผมสอนเขาหมด
สเต็บการเล่นfps การตัดสินใจที่เฉียบคม trun base ไม่ประมาทและชกกลับไป fighter คิดดีดีแล้วจึงกด rpg
ลุยไปอย่างhero action ระวังอย่าให้มันเลี้ยงมาได้ spot อย่าเชื่อใจใครมากนัก mmo rpg เป็นต้นที่ถ่ายทอดให้น้องผม
แต่ฝีมือก็ยังไม่เท่าผมเพราะในถิ่นนั้นผมเป็น gamer legendary ที่เก่งสุดเมื่อสัมผัสกับ จอยสติ๊ก ไม่ว่าใครก็เข้ามาท้าทายผม
ตลอด เอ๊ะ.... นั่นไงร่างมืดเข้าผมอีกแล้วร่ายมาซะยาวเลย ............ ก็นั่นละครับชีวิตผม ใครดูถูกgamerคนนี้ระวัง
ปู่นินอาจมาสังหารยามค่ำคืน.......... อีกแล้วผมว่าผมพอดีกว่า |
|
โพสเมื่อ 23-2-2010 12:39
| แสดงเฉพาะของคนนี้
